Find better matches with our advanced matching system

—% Match
—% Enemy

XmeurtonX

29 M Nijmegen, Netherlands

My Details

Last Online
Jul 29, 2008
Orientation
Straight
Ethnicity
Asian, Middle Eastern, Black, Native American, Indian, Pacific Islander, Hispanic / Latin, White, Other
Height
6′ 4″ (1.92m)
Body Type
Rather not say
Diet
Smokes
Yes
Drinks
Often
Drugs
Often
Religion
Sign
Aries
Education
Job
Income
Relationship Status
Unknown
Relationship Type
Offspring
Pets
Speaks
English (Okay), Dutch (Fluently)

Similar Users

My self-summary
Write a little about yourself. Just a paragraph will do.
belangengroepen. Belangrijk zijn de structurele componenten van de kapitalistische staat die de vorm van de productie in stand houdt en haar verantwoordingsplicht verzaakt. Omdat de dominante klassen vatbaar zijn voor fragmentatie is het aan de staat om dit te voorkomen, en dit kan alleen als ze relatief autonoom is. De staat is hiermee een soort van arena voor conflicten: de moderne liberale democratische staat is zowel een noodzakelijk resultaat van de anarchische competitie in de samenleving als een machthebber in de reproductie van deze competitie en verdeeldheid. Claus Offe: het belangrijkste kenmerk van de staat is de manier waarop het is ingebed in de tegenstellingen van het kapitalisme. Dit heeft vier kenmerken: - Priv�-kapitaal is de basis van een onderneming, maar dit heeft niet direct politieke macht tot gevolg; - Door belastingheffing haalt de staat haar primaire inkomen uit het priv�-inkomen van burgers; - De staat is dus afhankelijk van inkomen dat niet door haarzelf is gegenereerd; en - In liberale democratie�n moet politieke macht worden behaald dmv verkiezingen. De gevolgen van deze kenmerken zijn dat de staat zich in een tegenstrijdige positie bevindt: aan de ene kant moet ze het systeem van verkrijgen van inkomen behouden (dus het verkrijgen van inkomen door individuen), en aan de andere kant moet ze het beeld van zichzelf als neutrale arbiter hoog zien te houden om haar macht te legitimeren. Het eigenbelang van de staat is dus de vitaliteit van de economie behouden. De aard van politieke macht wordt tweezijdig bepaald: - Enerzijds door formele democratische en representatie regels die de institutionele toegang tot macht regelen; en - Anderzijds door de materiele vorm van het accumulatieproces die de grenzen van succesvol beleid bepalen. Offe definieert de liberale democratische staat als volgt: - Door haar uitsluiting van accumulatie; - Door haar noodzakelijke positie bij accumulatie; - Door haar afhankelijkheid van accumulatie; en - Door haar functie om de eerste drie punten te verbergen en ontkennen. Opvallend is dat de eerste drie punten door neo-pluralisten geaccepteerd zullen worden. De grootste nadruk van Offe's werk lag op de staat als een reactor: de staat steunt juist die groepen die noodzakelijk zijn in de continuering van de bestaande orde: belangrijke businessgroups en arbeidersbewegingen. Tussen deze groepen zal de staat een compromis proberen te vinden. Kritiek op Offe: - Hij onderschat de invloed van parlementsleden en leden van de bureaucratie in de vorming van strategie; en - Hij geeft geen aandacht aan de instituties van democratie�n in andere landen. Corporatisme Refereert aan de tripartiete relaties tussen overheid, werkgevers en werknemers. Drie claims: - Traditionele lichamen van besluitvorming hebben minder macht gekregen door de tripartiete relaties; - Representatie is niet langer de enige manier waarop belangen behartigt worden; en - De invloed van representanten en burgers op de beleidsvorming is extreem afgenomen. Kortom: de soevereiniteit van het parlement en de macht van burgers zijn afgenomen door economische veranderingen, politieke druk en ontwikkelingen in organisaties. Kritiek: - Het idee dat ooit alleen het parlement representant was, is niet helemaal correct; - De kwalificatie van een land als 'corporatistisch' is onderhevig aan een aantal zeer zeldzaam voorkomende factoren; - Tripartiete overleg leidt onvermijdelijk tot de uitsluiting van andere groepen en issues; en - Er is een verhoogde kans op conflict. H.7 - VAN NAOORLOGSE STABILITEIT NAAR POLITIEKE CRISIS, DE POLARISATIE VAN POLITIEKE IDEALEN De nieuwe politiek na WOII was begrensd door sociale en economische reformatie, met respect voor de constitutionele staat en de representatieve regering waarbij de belangen van individuen werden gewaarborgd terwijl beleid gericht was op het gemeenschappelijk belang. De welvaartsstaat kwam zowel onder vuur door links (te grote machtsinvloed) als rechts (te hoge kosten). Consensus Schema blz.236. De politicologen in de jaren �50-�60 bedachten de �end of ideologie�-theorie met daarbinnen een radicale stroming afkomstig van het marxisme, dat dacht dat er een one-demensional-ideology was ontstaan. Lipset bedoelde met �end of ideologie� een afname van het zogenaamde red-flag-waving van het communisme: - Afname van de attractie van marxisms-leninisme - Oplossingen van de westerse kapitalistische samenleving voor economische problemen Marcuse: - Spectaculaire ontwikkeling van productie; - Regulatie van economie door toename van de bureaucratie; en - De nationale prioriteiten werden opnieuw geordend door de continue dreiging van (de Koude) oorlog Door deze zaken ontstond de zogenaamde �state of affairs� die de belangrijke zaken depolitiseert en zo tot consensus kwam. De theorie van de end of ideologie hield in dat: - Er een toename was van integratie tussen alle klassen en groepen in de samenleving; en - De stabiliteit van het politieke systeem opnieuw haar weg had gevonden. De end of ideologie en one-demensional-ideology verklaart de relatie tussen staat en samenleving en de instabiele economische situatie. Door de druk op de welvaartsstaat ontstaat er een crisis die vraagt om hervormingen. Hiervoor zijn twee verklaringen: - Afkomstig van pluralistische theorie�n komt de overloaded government (schema op blz.243): politici, omdat ze kiezen voor korte termijn, zorgen voor winst door een enorme toename van kosten op de welvaartstaat. Dit zowel financieel als door bureaucratie, omdat er met verschillende groepen rekening moet worden gehouden. Hierdoor ontstaat dus de overloaded government. - Afkomstig van de marxisten komt de legitimiteitscrisis (schema op blz.245): om een economische crisis en politieke crisis te voorkomen, namen regeringen meer verantwoordelijkheden op zich, op meerdere beleidsterreinen. Hierdoor nam de bureaucratie en de complexiteit en kosten toe. Omdat er meer ingegrepen moet worden op de economische situatie door deze kosten, wordt er ge�ist dat er meer participatie en consultatie plaatsvindt bij beslissingen. Hierdoor neemt de legitimiteit af. De overeenkomsten van deze crisistheorie�n: - Macht is de capaciteit voor effectieve actie; - Macht van de staat is afhankelijk van de autoriteit en legitimiteit; - Macht van de staat is afgenomen; en - Capaciteit van de staat om beslissingen te maken is afgenomen hier door de afname van autoriteit en legitimiteit. Hier is echter geen empirisch bewijs voor dus dat is ernstige kritiek. Nieuw rechts (blz.261 model VII) Net als op het economische vlak willen ze het politieke leven een zaak maken van individuele vrijheid en initiatief. Ze koppelen laissez faire met een minimale state. Ze lieten het begrip democratie devalueren ten opzichte van liberalisme. Nozick: ging uit van Locke�s natuurrechten en op basis van een �veil of ignorance� bouw je een framewerk waarop je de samenleving baseert. Dit is minimaal omdat alleen individuen weten wat goed voor ze is. Hayek: mensen zijn niet rationeel genoeg om eigen beslissingen te nemen. Centraal bij Hayek staat: - Dat liberalisme een doctrine is die zegt hoe de wetten zouden moeten zijn; en - Dat democratie de doctrine is over hoe deze wetten gemaakt zouden worden. Ondanks de niet-rationele actor pleit Hayek voor een minimale staat. Nieuw rechts zal op lange termijn niet werken omdat: - De overheid vertrouwt op de markt waardoor er essenti�le problemen worden genegeerd zoals verschil tussen landen en binnen landen van grondstoffen ed.; en - De veronderstellingen van vrijheid erg beperkt zijn. Nieuw Links (blz.271 model VIII) Dit is gebaseerd op de idee�n van de developmental republicanism, anarchisten en libertarian en pluralistische marxisten. Het is een counterreactie op de kritiekpunten op het model van nieuw rechts. Men stelt de vraag of een individu wel vrij is door een minimale staat. Pateman: ook de scheiding tussen civil society en staate bestaat niet echt meer. Er zijn twee hervormingen nodig: - De staat moet worden gedemocratiseerd door parlement, bureaucratie en partijen toegankelijker te maken; en - Op lokaal niveau moet er meer democratie ontstaan en meer interactie tussen burger en politiek. De schrijvers bij dit model zijn Macpherson en Pateman. H.8 - DEMOCRATIE NA DE OPHEFFING VAN DE SOVJET-UNIE De revoluties in �89 en �90 in Oost Europa hebben veel over democratie doen praten. Velen, als Fukuyama vinden dat dit het bewijs is van de winst van de liberale democratie. Maar mensen als Callicanos zeggen dat het juist de �revival� van het klassiek marxisme is. Historie Het onderscheid tussen democratisch kapitalisme en de staatssocialistische werelden nam langzaam af. Hiervoor is niet echt een doorbraakpunt aan te wijzen, alhoewel 2 dingen vaak toch wel zo gezien worden: - De Gorbatsjov-methode (perestroika); en - De Sinatra-doctrine (beleid van tolerantie van gekozen weg van staten) in plaats van de Brezhnev-Doctrine (beleid gericht op het bereiken van de doelen van het socialisme, desnoods met geweld) van de Sovjet-Unie. De legitimiteitscrisis van de Sovjet-Unie werd veroorzaakt door: - De economie, die niet ge�ntegreerd werd in de wereldeconomie om stabiliteit te houden was op de lange termijn een zwakke en niet competitieve economie; - Geopolitieke druk, de steeds grotere uitgaven aan wapens door de Koude Oorlog; en - Verschillende conflicten en opstanden in de staten die zich aangesloten hadden. Fukuyama Hij schreef over de �end of history� dat nu het communisme in de Sovjet-Unie was gevallen. Zijn thesis kent vier hoofdpunten: - Conflicten tussen ideologie�n zijn de motor van historie geweest; - De end of history is bereikt omdat ideologische conflicten tot een einde zijn gekomen door het aanvaarden van de liberale democratie; - De end of history wil niet betekenen dat er geen conflicten meer zijn, maar er zal geen tweedeling meer plaatsvinden; en - De end of history kent zich door een saai tijdperk. Politiek heeft het niet meer over principes maar heeft vooral met economie te maken. Kritiek op Fukuyama: - Liberalisme is geen eenduidige stroming, welk liberalisme?; - Fukuyama geeft geen overeenkomsten en tegenstrijdigheden tussen de begrippen liberalisme (vrijheid in zo groot mogelijk mate) en democratie (regelen van individuele en collectieve acties); - Hij zegt niks over de beste vorm van democratie; - Hij zegt niks over welke economie gehanteerd moet worden: de laissez faire of juist met interventie; - De bronnen van ideologische conflicten waren niet duidelijk: misschien wel niet de ideologie, maar het nationalisme; en - De end of history is een gemakkelijke gedachte: hij negeert dat conflicten ook op andere basis kunnen zijn ontstaan. Callinicos Hij was een verdediger van het klassiek marxisme en in tegenstelling tot Fukuyama gelooft hij niet in een overwinning van de liberale democratie. Volgens hem heeft de democratie gefaald in haar beloftes. De beloftes van democratie volgens Bobbio: - Participatie in de politiek (in de liberale democratie een passieve burgers); - Accountable government (sommige delen van de bureaucratie zijn niet te regelen via verkiezingen ed.); en - Vrijheid van protest en reformatie (reformatie van het kapitalisme, wat gepaard gaat met de liberale democratie, is moeilijk en gaat erg traag. Hij zegt dat in �89 niet de democratie maar het kapitalisme heeft gewonnen en hij breekt gelijk de stelling dat marxisme=leninisme=stalinisme, omdat het marxisme: - Wel toegang biedt tot veranderingen (dus oa het vallen van het stalinisme); - Een basis heeft om de evolutie van het stalinisme te begrijpen naar aanleiding van de achtergronden; - Marxisten een alternatief om klassenregimes op te heffen vinden. De hedendaagse liberale democratie heeft ook kenmerken van het marxisme: immers de vooruitgang van iedereen komt overeen met de doelstellingen van Marx. Als het kapitalisme als ideologie werd gezien, dan zou(den): - De economische macht gecentreerd moeten worden; - Groei van corporaties die niet door de staat kunnen worden gecontroleerd; - Cyclische crises bestaan; - Er anarchy en verspilling zijn, en - Verschil in welvaart tussen heartlands en buitenlanden. Afweging De diverse interpretaties van de revoluties bewijzen dat er nog geen einde aan ideologie is gekomen: liberalisme en Marxisme blijven actieve tradities. Er is wel iets te zeggen over hoe ze het goede leven defini�ren: - Fukuyama volgt de liberale principes. Daarbij hoort dat politiek leven, samen met economisch leven een zaak is van individuele vrijheid en initiatief; en - Callinicos volgt de klassieke marxisten door de wenselijkheid van sommige sociale en collectieve doelstellingen te noemen. Gelijkheid en vrijheid kunnen niet worden gerealiseerd in een wereld die gedomineerd wordt door de kapitalistische economie. MADISON � THE FEDERALIST De belangrijkste taak van de staat is het verbeken en controleren van het geweld van belangengroepen en het beschermen van de diversiteit die tussen mensen bestaat. Dit kan op twee manieren: - De oorzaak wegnemen, dus de belangengroepen verbieden. ook dit kan op twee manieren: o Door het wegnemen van vrijheid  maar dit kan niet, want vrijheid is een bestaansvoorwaarde; en o Door te zorgen dat elke burger dezelfde passies, meningen etc. heeft  dit is echter praktisch onmogelijk: zolang de rede van de mensen nog feilbaar is, bestaat er diversiteit. - De effecten die veroorzaakt worden door belangengroepen controleren: o als de groep een minderheid vormt worden ze door verkiezingen overstemt door de meerderheid; en o als de groep een meerderheid vormt moet geprobeerd worden de vorming van een groep tegen te gaan, maar als dit niet lukt is er niets meer tegen te doen  en hier faalt de democratie. De oplossing is een republiek. Er zijn twee verschillen tussen een democratie en een republiek: - In een republiek bestaat de regering uit een kleine groep mensen die door de rest wordt gekozen. De effecten hiervan zijn dat de verschillende visies die leven in de samenleving kunnen worden verfijnd door een parlement. Hoe garandeer je echter dat een parlement het algemeen belang behartigt? Dit doe je door de vorming van een grote republiek. Dit heeft twee voordelen: o Er zijn meer keuzemogelijkheden in het parlement; e o Omdat er meer mensen op 1 kandidaat moeten stemmen voordat deze in het parlement komt, is er minder ruimte voor onwaardige kandidaten - In een republiek kan de staat meer mensen en meer grondgebied omvatten: er zijn dus meer verschillende meningen, dus minder kans op overheersing door een meerderheid.

I am meurton, hardcore, and horny.
I’m looking for
  • Girls who like guys
  • Ages 21–44
  • Near me
  • Who are single
  • For new friends, long-term dating, short-term dating, casual sex