Ακουω και δαιβαζω συνεχως για την πολη στην οποια ζω.Ακουω αναλαφρα (θα τα χαρακτηριζα ανεγκεφαλα) σχολια για την μυστηριωδη ομορφια της,για τους κρυφους δρομους της νυχτας της,για τα στεκια,τους ανθρωπους,τη μυστικη γοητεια της και αλλες τετοιες αηδιες...Δεν βλεπει κανεις τι γινεται?Καθε μερα στη δουλεια μου αντιμετωπιζω την ανθρωπινη βλακεια σε ολο της το μεγαλειο.Στο δρομο παντου σκουπιδια,οχι μονο πλαστικα απομειναρια ευτελων απολαυσεων,οργανικα σκουπιδια,διποδα...Δηθεν μαγκες,ξεφτυλισμενες γκομενες,ψευτοκουλτουριαρηδες αναγνωστες free press υποκουλτουρας,νεοhippies,new age μαλακες και μαλακισμενες που καταναλωνουν μαζικα βιβλια αυτοβοηθειας για να καλυψουν το κενο στην ψυχη τους,τη μαυρη τρυπα που εχουν στο στηθος και το μυαλο τους,σκοταδι,οχι το γονιμο και δημιουργικο,αυτο που προσφερει θαλπωρη και ξεκουραση,το αλλο αυτο που σκοτωνει καθε σκεψη και φαντασια...Καθε μερα με πνιγει η δυσοσμια της αποχαυνωσης στα βλεμματα τους.Καποιες φορες εμφανιζονται και ορισμενοι ανθρωποι που δειχνουν να αντιλαμβανονται τι συμβαινει(σπανια αλλα υπαρχουν και αυτοι).Εμφανιζονται απο το πουθενα για να αποτραβηχτουν παλι αφου εκπληρωσουν την αποστολη τους,αφου με κανουν να νιωσω λιγοτερο μονος,αφου ανταλλαξουμε αποψεις και τους αντιληφθω σαν ενα συγγενικο μου ειδος.Τελευταια βρισκω ανακουφιση στις ονειροπολησεις μου,στα γραπτα καποιων αλλων απογοητευμενων απο την ανθρωπινη φυση,και στη συντροφια καποιων ιδιαιτερων ανθρωπων,και βεβαια στη μουσικη.Τους πρωτους που ανεφερα εχω σταματησει πλεον να τους λυπαμαι,οσο και να προσπαθω να τους αγνοησω δεν τα καταφερνω,ειναι παντου...μακαρι να μπορουσα να τους μισησω αλλα δεν θα ηθελα κιολας να χαραμισω ετσι ασκοπα ενα τοσο δυνατο συναισθημα,απλα με αηδιαζουν...Οσο γιαυτους που αναφερω στο τελος,σας ευχαριστω ολους μονο και μονο που υπαρχετε ειτε σας γνωριζω προσωπικα ειτε οχι...